Home

“Trekt die motherfucker zo mijn kies eruit. Als ik hem tegenkom, sla ik hem op zijn bek.” We zaten in de auto, Man en ik, en aan het woord was mijn vechtinstinct. Ze had gemakkelijk praten, mijn vechtinstinct, want de verstandskies was al lang en breed getrokken en we waren uit het ziekenhuis alweer veilig op weg naar huis. In de stoel bij de kaakchirurg had vooral mijn vluchtinstinct de leiding genomen. Kronkelend en huilend lag ik in die stoel, met trappelende voeten die alvast de lange gangen doorrenden op weg naar de uitgang. Het viel bijna niet uit te leggen dat het me niet om pijn ging, maar dat ik gewoon bang was. Instinctief bang, in de zin van: ‘Als iemand een kies uit je mond trekt dan is dat niet goed. Echt helemaal niet goed. Dan moet je slaan of rennen.’ Ik schijn ook nog te hebben geroepen dat ik nog liever weer een kind baar. De artsen en verpleegkundigen waren wel, zoals altijd in het Nijmeegse Radboud, ongelofelijk lief voor me. Je zou het niet denken, met de naam die medici vaak hebben, maar menselijker mensen tref ik zelden. Iemand hield de hele tijd mijn hand vast. Na afloop mocht ik trillend en bibberend eerst even op een bedje liggen. En als ik ze weer tegenkom, sla ik ze keihard op hun bek.
bird skull merel vogel vogelschedel Dymph van der Gun

Advertenties

6 thoughts on “Onkies

  1. Ik herinner me nog het moment waarop ze een lap wit chirurgisch katoen over mijn ogen legden (!). Wat?! Mocht ik iets niet zien?! Zou die lap straks vol bloedspetten komen te zitten ofzo?! Niet bevorderlijk voor de angst, die er toch al ruim voldoende was, wetende dat die ochtend 2 van de 4 bruingeworden verstandskiezen getrokken zou worden… en dit dus sessie 1 van 2 was. En oef, dat krakende geluid, dat gesjor aan je hoofd… Pure horror.
    Maar die man… die kon ik haast zoenen, achteraf. Vanwege de vriendelijkheid, de rust die hij in de behandelkamer bracht, omdat het mee was gevallen. Maar zodra de doek van mijn ogen werd getrokken, was hij gevlogen.
    Nu snap ik waarom: veel te bang om op zijn bek geslagen te worden. 🙂

    Sterkte ermee! Ik hoop voor je dat de napijn alles meevalt.
    En dan… dan ben je er maar mooi vanaf. Voorgoed.

    • Ja, erna viel alles mee. Dat is wel fijn. Er zit er nog een, maar die kan hopelijk blijven zitten. En heb er in totaal maar twee, dus dat scheelt ook weer.

      Horror, ja. Goed woord.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s