Home

Ieder jaar in februari is er een moment dat ik voor het eerst weer buiten ga zitten. Uit de wind en in de zon en dan voelen dat de warmte al aan kracht wint. Het is ieder jaar mijn eigen kleine ritueel. Met stomende adem en dampende koffie stilstaan bij het terugkerende licht. Ogen gesloten, gezicht naar de zon gekeerd. Mijn hart springt open van die wonderlijke mengeling van kou en koesterende warmte, helder licht, zo mooi koel nog, en de belofte van het komende seizoen.

tuin februari foto Dymph van der Gun

Dat moment was gister. Zoon kwam erbij zitten, hij stampt naar buiten in zijn winterlaarsjes en kruipt bij me op schoot. Het mag even zonder jas. Tot de zon achter een wolk wegkruipt en het meteen weer gewoon winters koud is. Kom, naar binnen. We gaan tekenen.

uil owl drawing tekening Dymph van der Gun

uil

vogel bird drawing tekening Dymph van der Gun

vogeltje

haas hare drawing tekening Dymph van der Gun

haas

Advertenties

7 thoughts on “Februarikoffie

  1. Ik voelde het ook! Maart. Dan hebben we hier altijd een dagje dat we ’s middags in de zon zó warm worden, dat we ons ontdoen van vele lagen kleding. Daar kijk ik naar uit. Blote armpies. 🙂

  2. Zo fijn, met de terugkerende voorjaarszon voel ik mezelf ook weer tot leven komen!
    En ook Meis en Kleine Man zijn opeens weer buiten te vinden, springen op de trampoline in het zonnetje, jassen op een hoopje op de grond gegooid.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s