Home

Die tekening van laatst, daar kon ik nog wel wat mee. draagdoek tekening Dymph van der Gun

Als ik nu omlaag kijk… dan zie ik dit. De peuter ligt verkouden op de bank te slapen… en de baby slaapt in de draagdoek. Met daaronder mijn warme hart.

draagdoek tekening Dymph van der Gun Op mijn grafsteen zal komen te staan: ‘Zij kon het kleuren niet laten.’

Advertenties

5 thoughts on “Als ik nu omlaag kijk… (twee)

  1. Lijkt me een mooie leus om bij herinnerd te worden. 😉

    En soms spreekt zwartwit het meest, soms kleuren – blijft een gevoelskwestie. Soms is een tekening gewoon nog niet af zonder kleur, blijft het gevoelsmatig een schets zónder.

    • Ja, precies. Soms kun je er nog mee verder, soms moet je weten wanneer je moet stoppen. Behalve als het resultaat niet telt. Dan a je gewoon door omdat het goed voelt om door te gaan.
      Altijd interessant, trouwens, die kwestie: teken ik om het resultaat, of om het proces?

      • Ik denk: (altijd) beide! Je tekent die ene tekening vóór die tekening ( = om op papier te krijgen wat in je hoofd zit), maar ook: om te oefenenoefenenoefenen, om het tekenen meer en meer in de vingers te krijgen, en: omdat het veel opbrengt voor je: rust in de kop, een goed/tevreden gevoel, trots. Such things. 🙂

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s