Home

Ik maakte een babyboek voor Zoon. Ik keek naar alle drieënhalfmiljard foto’s die we de afgelopen jaren van hem gemaakt hebben en koos een kleine honderd uit om af te laten drukken en – met flink wat kleiner knippen en schuiven tot het paste –  in het boek te plakken. Het begint bij het begin, toen hij als minuscuul mompje in het ziekenhuis warm werd gehouden in de couveuse en het eindigt bij een bolle baby met twee tanden en een toef blond haar die op een warme zomerdag op zijn eerste verjaardag zit te schateren van de lach in de schommel die hij net  van opa en oma heeft gekregen. Het kind is nu drie. Vorige week vierden we zijn verjaardag, in de tuin, waar we alle stoelen onder de notenboom zetten en de jarige peuter zijn zelfgekozen chocoladevlaai naar binnen lepelde en als een koning te rijk cadeautjes uitpakte, omringd door zijn zes opa’s en oma’s.

Ik voel me nog net zo met hem verbonden als toen ik hem in mijn buik droeg. Ik kan me nog steeds op hem afstemmen en me verbinden met zijn energie als ik hem vasthoud of als ik samen met hem in slaap val. Begrijp hem nog steeds feilloos, met of zonder taal. Mis hem altijd als ik hem niet zie. En wat ik me eerder gewoon niet kon voorstellen begin ik nu dan toch te ervaren: er is in een moederhart ruimte voor twee van zulks. Totaal verschillend, die twee, al vanaf het prille, eencellige begin, maar allebei onlosmakelijk met mij verbonden.

tekening geboortekaartje raaf illustratie Dymph van der Gun

Advertenties

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s