Home

Zodra ik in verwachting was van ons eerste kind kwam er op de kunstacademie niets meer uit mijn handen. Ik had besloten dat ik aan het het eind van dat tweede jaar zou gaan stoppen met de academie en deed het laatste stuk van de rit dus op mijn gemakje mee, maar erg veel scheppingskracht zat er niet meer in. Mijn meest inspirerende docente gaf me de verklaring. Je bent al aan het scheppen. Er groeit een kind in je, en daar gaat al je scheppingskracht in zitten. Het is volkomen normaal dat er niets meer uit je handen komt.

Deze keer verliep het me net zo. Toen ik zwanger werd met het kind dat ik nu draag, hield ik op met tekenen. Mijn blog Elke dag een tekening kwam stil te liggen. Ik perste er in januari nog wel wat krabbels uit, maar dat waren bevallingen op zich. En hoewel ik nog niet klaar ben met het scheppen in de buik, mis ik het tekenen wel. Ik ga dat blog dus weer gebruiken als uitnodiging aan mezelf om iedere dag even te gaan zitten met de kroontjespen, wat er dan ook uit moge rollen. Kijk je mee? Je kunt je natuurlijk ook abonneren op dat blog. Of op twitter meekijken.

a drawing a day

Verder is hier twee weken geleden bij de peuter van 2 jaar en 9 maanden de waaromfase aangebroken. Of beter gezegd, losgebarsten. Aan komen denderen. Als ik dat had geweten, had ik dekking gezocht. Moeders aller landen, hoe lang gaat dit duren? ‘Waarom neem jij appelmoes?’ ‘Maar waarom vind jij appelmoes dan lekker?’ ‘Waarom weet je dat niet?’ ‘Maar waarom dan?’ En ook niet kinderachtig doen over de inhoud, he? ‘Waarom gaat onze zon onder?’ (Ik kijk even om me heen. Nee, er staat niemand met een hoge piepstem achter me.) ‘Wat zeg je, kuikentje?’ ‘Maar waarom gaat onze zon onder?’ Ik had het goed verstaan. Nou, daar ging ik dan. Interstellaire geografie, les één. Ik kan hem nog net bijhouden, op mijn oude dag.

zand en water

O ja, en dan nog iets: het lijkt hier potdorie wel zomer.
Niks mis mee.

goudsbloemen

wilgenhut

Advertenties

2 thoughts on “Het scheppen en de waaromvragen

  1. Mooie tekening! En ja, zo zijn ze, die peuters. En ook als ze groter zijn blijven de vragen komen. Blij toe dat ik een google-moeder ben, met de 40-delige encyclopedie was het toch lastiger geweest. Op een gegeven moment krijg je als bedankje voor al die antwoorden antwoorden op vragen waarvan je niet eens wist dat je ze had. Jip gisteren: ‘Het franse woord voor citroen is niet citroên. En toch heet dat franse automerk zo. Ik heb uitgezocht hoe dat komt! Komt omdat de oprichter Nederlands was, maar ze zijn naam in Frankrijk niet uit konden spreken!’
    Mooi, bijleren door je kinderen.

    • Haha, die Jip. Heerlijk, zulke kinderen die het leuk vinden om zelf op zoek te gaan naar antwoorden.
      Ik vind de vragen trouwens ook geweldig, hoor, misschien zelfs nog wel belangrijker dan de antwoorden. Het is alleen zo idioot dat dat zo ineens komt en dan helemaal geen maat lijkt te kennen. Man zei aan tafel zelfs opeens: ‘Volgens mij was dit zijn eerste waaromvraag’. En ja hoor, daarna barstte inderdaad het waarombombardement (drie keer woordwaarde) los.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s