Home

Er kwam een mooie vrouw bij ons op bezoek, afgelopen weekend. Ze had een zuigeling aan de borst en een kleuter aan de hand. Het was een zonnig weekend, zomaar in maart, zo zomers als maar kon. Er zat niet veel anders op dan een kleed neer te leggen op het gras en de hangmat op te hangen in de takken van de walnoot. Te wandelen over de dijk en in de schaduw alcoholvrij bier met frambozensmaak te drinken. Mijn peuter speelde met de kleuter, trok zich aan hem op, lag dubbel om zijn stoere trucs, was blij met zijn gezelschap en veilig in zijn attente en zorgzame spel. De kleuter, jongen uit de grote stad, was twee hele dagen buiten met zijn voeten in gras, zand en water en zijn haren in de war. De baby dronk, sliep, lachte en wond me om haar vinger. Het wezen in mijn buik draaide zich nog eens tevreden om.

Het liefste wil ik niets meer dan dat. Mijn kinderen om me heen en mijn handen in de aarde van mijn tuin. Vogels in de notenboom en dan tomaten kweken, bij de warme bakstenen muur vlak naast de keukendeur, waar ze op het zuiden staan en de zon kunnen drinken. Buiten wonen, Man, kinderen, tomaten.

Groei en liefde.

Het lijkt het kleinste leven dat er mogelijk is en het allergrootste tegelijkertijd.
tomatenplantjes

Advertenties

7 thoughts on “Het kleinste en het allergrootste leven

  1. wow, mooi verwoord.
    Ik had vanmorgen ook zo’n moment, toen ik buiten de was op stond te hangen en de rest nog in bed lag… soms zou het gewoon eeuwig mogen duren.

  2. Pingback: Nazomerdag | haal adem. glimlach.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s