Home

Mijn vader ruilde de eerste spaarcentjes in mijn spaarvarken om voor een briefje van 25 gulden. Elke dag maakte ik het gele varken open met een klein sleuteltje om naar het briefje te kijken en eraan te voelen. Op een dag zette hij me naast zich neer op onze bank. Ik zie ons nog zitten, op de bruine ribfluwelen ‘zitelementen’ in onze woonkamer, echt jaren zeventig. Hij vertelde me dat we het spaargeld naar de Bank gingen brengen. Hij verzekerde me dat je het altijd weer op mocht halen. Het gesprek duurde in mijn herinnering lang, want het leek mij niks. Voor de zekerheid vroeg ik even goed door: Krijg ik dan wel DIT briefje van vijfentwintig weer terug? En daar had je het al. Het zou niet hetzelfde briefje zijn. Mijn briefje. Wat heb ik zitten huilen om dat roze-rode briefje van vijfentwintig.

Het was deze maand landelijke compostdag en we reden met een achterbak vol compost terug naar onze tuin en alle plannen die we ervoor hebben. Vier grote zakken vol kregen we mee, bruin goud dat ooit in de groene biobakken verdween als schilletjes en blaadjes. En ik moest er de hele tijd aan denken: dit zijn niet mijn eigen schilletjes en blaadjes. Dit zijn schilletjes en blaadjes van de grote landelijke composthoop. Van de grote GFT Bank. Met rente, dat dan weer wel.

binnen zaaien

De zaadjes in de vensterbak

.

De dagen gaan voorbij! Elke dag heb ik wel iets wat ik je zou willen vertellen, maar ik doe het zelden. Het lijkt alsof de vrije minuten beter besteed zijn met buiten zijn of met slapen, en misschien is dat ook wel zo.

Lathyrus planten

Van de vensterbak naar buiten

lathyrus wilgenhut

Klimmen maar

.

De wilgenhutsaga zet zich voort: ik heb de dappere lathyrusplantjes die uit de zaadjes kwamen kruipen bij de baleinen van de hut gepoot. Nu probeer ik ze omhoog te kijken, naar het licht, helemaal tot aan het einde van de dag met de oranje zonsondergang boven de akker. Ik fluister tegen de knopjes en de blaadjes die uit de wilgentenen hut kruipen dat het tijd is en geef de hut ook een boodschap mee over wortels. En daar moet ik dan verder maar vertrouwen in hebben, want wat er allemaal onder de grond gebeurt, is geheim.

wilgenhut wilgenkatje

De wilgenhut raakt al behoorlijk overwoekerd, als je het mij vraagt

Het brandneteltuintje naast de keukendeur. Voor de soep.

Het brandneteltuintje bij de keukendeur. Voor de soep.

herderinnetje

Advertenties

6 thoughts on “Compost

  1. Mooi om te zien hoe het groeit. Mijn tuin is ook helemaal groen van jonge plantjes. Over 2 weken neem ik een heleboel planten voor je mee en dan is je tuin vol met jonge planten en dan maar wachten tot ze gaan bloeien.

  2. Wat een prachtige tuinhut en dat ie al uitloopt.
    Ben heel benieuwd als hij straks over een maandje of een, twee nog veel meer groen laat zien.En dan al dat frisgroene zaaigoed.
    Ik moet nog beginnen met mijn zaaigoed voor in de moestuin.
    Maar dat kan nog wel.
    Pas je wel op met teken? Want ik pluk al weer voortdurend zo’n wandelaartje van het vachtje van mijn kat. Zelfs de tekentrekker is al een paar keer gebruikt.
    Liefs Corrie

    • Je hebt helemaal gelijk, vooral ook omdat we een soort ‘struinveld’ voor kinderen naast de deur hebben en een natuurspeeltuin met veel bossage. Ik leg de tekentrekker in de keuken en zal extra opletten, dit voorjaar en zomer. Ben benieuwd of we ze hier zullen aantreffen.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s