Home

Dymph Ooijpolder

(Lees hier deel 1: klikkerdeklik.)

Het huis in de polder stapte ik twee jaar geleden binnen met een ziek lichaam en een pasgeboren kind in mijn armen. Man had er een huis gehuurd dat we tijdens mijn zwangerschap al eens hadden bezichtigd, maar niet hadden willen kopen. Het was een prima plek om tijdelijk te gaan wonen nu Zoon onverwacht eerder was gekomen en ik even niet de puf had, zacht gezegd, om onze huizenzoektocht voort te zetten.

De ganzen trekken elke winter via de polder rondom ons dorp naar het zuiden. Ze fourageren op de weiden en akkers. Ik weet dat ze menig boer een doorn in het oog zijn en dat er gebieden in Nederland zijn waar de grote groepen graseters veel schade aanrichten, maar hier, in de polder rondom ons dorp, houd ik zoveel van ze. We kwamen hier wonen toen de akkers geploegd waren en klaarlagen voor de winter, toen de mist de hemel vager maakte en alles wat zich in de mist als silhouet aftekende duidelijker zichtbaar: tastbaarder, op een of andere manier, dan in het lichte geweld van zonnige dagen.
.
Dymph Ooijpolder mist
.
Ik had de zwangerschap ervaren als een magisch portaal naar de onzichtbare verbondenheid met de wereld om ons heen en rolde daarvandaar door naar de kwetsbaarheid en gevoeligheid die de uitputting van het HELLP-syndroom met zich meebrengt na de bevalling. Zodra het kon, probeerde ik te wandelen, de eerste keren niet meer dan honderd meter, elke dag tien minuten. Ik liep met het kind onder de bomen door waar de kauwen in krijsten en was zo blij dat ik hem eindelijk aan de dieren kon laten zien. Ik was nog in die gelukkige toestand waarin je weet dat ieder kind dat geboren wordt het stralende middelpunt van het universum is, het enige waar het om draait, een nieuw punt van universeel bewustzijn, nog vlakbij de oorsprong en kern der dingen. Het leven ontneemt je dat inzicht vanzelf, maar ik was er door mijn ziekte op een of andere manier weer vlakbij terechtgekomen. Ik was uitgeput en gelukkig. ‘Kijk, kauwen. Hier is mijn Zoon!’ Ze krijsten terug, cirkelden boven de kinderwagen. Ik liep langs de koeien en stelde ze aan hem voor. ‘Kijk Zoon, de koeien. Kijk koeien, mijn Zoon.’ Hij zweeg en keek met de oudste ogen van de wereld terug.

Als het schemerde, begonnen de ganzen te trekken. Ze vlogen over het huis, met honderden tegelijk, ze riepen en riepen en trokken aan de donker wordende hemel voorbij. Ik stond voor het raam met mijn babyzoon in mijn armen en voelde bij elke roep van de ganzen mijn hart opengaan.

Nu, twee jaar later, liggen de akkers rondom het dorp er weer naakt en geploegd bij met de mist en de rijp op de klei en trekken de ganzen weer langs de hemel. Zoon is twee en steekt elke avond zijn vinger op, vlak naast zijn gezicht, net zoals zijn moeder doet als ze hem iets wil laten horen. ‘De ganzen.’ zegt hij. ‘Ik hoor ze.’ We openen het raam van dit huis en luisteren in de koude avondlucht naar het roepen. Ik krijg er een raar soort woelen van in mijn hart.
.
ganzen Ooijpolder Dymph
.
Dit huis heeft ons gediend als plek waar we onszelf tijdelijk konden opvangen. Waar we konden aansterken, uitrusten, werken, zoeken en liefhebben. En hoewel ik het daar dankbaar voor ben, hebben we er nooit veel liefde in gestoken, in het huis, omdat het altijd tijdelijk zou zijn. Maar de polder om me heen, met de grote rivier en de wilgen, de mist en de akkers, die heeft zichzelf in twee jaar tijd, ver weg van mijn geliefde Groningen, toch als een dierbare, warme jas om mijn schouders geslagen. Daar voel ik mij nu behaaglijk in, en die wil ik graag nog een tijd blijven dragen.

En zo kwam daar in dit dorp waar we tijdelijk dachten te blijven, toch ineens een plek die goed voelde. Een nieuw huis. Onze nieuwe plek.

We gaan verhuizen om hier te blijven.
.
wilgen Dymph
Dymph wilgen rivier Waal

Advertenties

9 thoughts on “Verhuizen deel 2: De polder met de ganzen

  1. Pingback: Verhuizen deel 1: Het huisje in Groningen | haal adem. glimlach.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s