Home

Augustus 2011. Ik voelde een pijn die ik niet kende. Rustig wegwachten hielp niet en de stem in mijn binnenste liet zich ook niet tot zwijgen brengen. ‘Bellen’, zei die stem. ‘Vandaag nog’. De verloskundige stuurde me meteen door naar het ziekenhuis, laat op de avond. ‘Om een aantal dingen uit te sluiten’, zei ze. De dingen die ze uit wilde sluiten, lieten zich echter niet uitsluiten. Ik was 29 weken zwanger en mijn lichaam was ziek geworden.

Ik was een paar maanden daarvoor al gestopt met mijn vorige weblog. Ik hield van dat blog en van het schrijven, maar met een kind in mijn buik was er alleen nog het verlangen om naar binnen te keren in plaats van naar buiten. Verder was ik er nog niet klaar voor om die zwangerschap met de hele wereld te delen en eromheen bloggen lukte niet. Ik was immers nog maar met één ding bezig: met de magie van het dragen. Met het ongeboren leven in mijn vrouwenlichaam. Met de transformatie van vrouw tot moeder.

Dit blog, haal adem. glimlach., zag ruim een jaar later het licht. In dat tussenliggende jaar ben ik moeder geworden. Onze zoon is gezond en – voor zover je dat überhaupt bij een ander kunt beoordelen- gelukkig. Ik ben ook gelukkig. Er is in dat jaar veel gebeurd dat mij gelukkiger heeft gemaakt. Dat maakt dat ik nu mijn pad vind, mijn plek voel, thuis begin te komen. Dat maakt dat ik beter voor mezelf zorg, de wereld anders bezie, dat ik tot stilstand ben gekomen en alles heb kunnen herijken. Het was een jaar vol kleine rampen en groot geluk.

Dit is het verhaal van mijn ziekte.
Een verhaal.

67

(Lees verder: Deel 2, Deel 3 en Deel 4, slot)

Advertenties

6 thoughts on “Een verhaal. Deel 1: ziek worden

  1. Weet je, even om je ziekte en je zoon heen, dat jij bij mij reageerde, vroeg ik mij af ´DvdG´, waar ken ik dat ook weer van, hoe zit dat ook weer. Ik dacht aan een blog dat tot mijn spijt een tijd geleden stopte maar kon niet meer bedenken hoe dat heette (hoewel ik dacht ´een kind, dat zat er toch niet bij´). Je blogstijl, toen ik even kwam kijken welk blog er achter de naam zat, sprak me direct aan.
    Toen ik hier Maz voorbij zag komen, vermoedde ik nog meer dat het dat blog was, maar de naam kwam me niet meer terug.
    En met deze blogpost heb ik, met de naam, de bevestiging.
    Op een bepaalde manier is dat heel grappig, maar dat kan ik nu ook niet zo goed uitleggen 🙂

    Ik lees bij je verder.

    • Ja! Impalinea was het blog. Ik moet nog vaak aan jou denken, Sannah, omdat je zo’n mooie reactie achterliet op Impalinea. Iets over woorden die voorzichtig op een stapeltje waren gelegd, zoiets. Dat vond ik toen zo’n mooi beeld en zo’n fijn compliment… Leuk dat je er weer bent. En inderdaad grappig dat zoiets als een puzzeltje in je achterhoofd stukje voor stukje op zijn plek kan vallen.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s