Home

blogboostDe middag leent zich niet voor ons dagelijkse blokje om door de weilanden. Het regent en het is grijs en dat is het al dagen. Lekker naar binnen gekeerd, zo aan het einde van het jaar, een perfect decor voor bezinning. Druppels in de plassen en jaaah! Mist! ‘Dichte’ mist, heet dat. Terwijl mijn zintuigen er juist zo van opengaan. Mijn oren zoeken naar geluiden in de gedempte stilte en ik ga er extra geconcentreerd van kijken. Alles wat dichtbij is, wordt beter zichtbaar: scherp afgetekende silhouetten van bomen, paaltjes, de kale struiken langs de weg, donker en duidelijk tegen het diffuse wit er meteen achter. En de solitaire bomen midden in de wei staan er meer dan ooit te staan, zoals alleen bomen dat kunnen.

Vanmiddag dus maar met Zoon in de auto, weg oet ’t deurp. Naar de stad en naar koffie, thee en koekjes met een vriendin.

Dan laat ik u even de zondag met de hartjes op mijn dressoir (altijd al eens willen schrijven dat ik een dressoir heb). Ze liggen overal, mensen. Stenen in de vorm van een hart. Wilt u ze ook vinden? Dan verklap ik u mijn geheim: zoeken met je hart in plaats van je ogen. En nou niet meteen roepen dat die Dymph altijd zo zweverig zit te doen en dat je er niks van gelooft. Mijn hart is onderdeel van mijn lichaam dus helemaal niet zweverig maar juist heel aards, en dat je met je hart kunt kijken moet je maar gewoon even van me aannemen. Net als praten met je buik trouwens, maar daarover een andere keer. O, en we kunnen dat allemaal, kijken met je hart. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is je gedachten even negeren. Ze hoeven niet uit, hoor, dat lukt bijna niemand. Gewoon even negeren is genoeg. Dus wandel mensen, als de lucht opklaart, en laat uw hart uw voeten vanzelf naar de stenen leiden. Ben ik ondertussen even koffie, thee, koekjes, enfin. Een heel fijne zondag.

62

Advertenties

5 thoughts on “Kijken met je hart

  1. Ik zag binnen een no time na het lezen van dit moois een Smint als hartje.
    ‘Laat eens zien!’ zei ik tegen de mond van mijn lief.
    ‘Nee hoor’ zei lief, het is gewoon een rondje. ‘Kijk maar.’
    ‘Het is maar net wat je erin ziet’, zei ik terug.
    En we moesten glimlachen. Want de Smint had onze zondag gelukkig gemaakt.

  2. Ik vind sinds enkele jaren ook altijd stenen hartjes en heb mijn huis er vol mee liggen. Ik denk altijd dat ze aangereikt worden door mensen die zijn overleden. Maar ik zie dan ook overal hartjes. In blaadjes, zelfs vlees en bijvoorbeeld een aardappel in de vorm van een hartje. Of een druppel vogelpoep dat daar ligt in de vorm van een hartje. Ik wil daar mee zeggen, je kan het zo gek niet noemen of ik zie hartjes. Het geeft mij veel troost en ben altijd blij een stenen hart te vinden want die kan ik meenemen en bewaren. Ja ik denk altijd dat het een boodschap van boven is…

    • Ja! Dat vogelpoephartje kreeg ik laatst ook in de tuin. Fijn dat dat zo’n cadeautje kan zijn, he? Maar het mooie aan hartjes van steen is toch wel dat je zo lekker vast kunt houden.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s