Home

blogboostEr zwaait een man, een sjekkie in zijn mondhoek. Even later zwaait er een oude vrouw met een rollator. Maar het had ook die jonge, blonde vrouw kunnen zijn met dat kleine kindje, of die ene vrouw met dat hondje. Ik sta in mijn woonkamer en steek mijn hand op. Het is heerlijk om uit de uitlaatgassen en het lawaai van de stad naar een rustig dorp te zijn verhuisd. Dit niet het dorp waar we naar een huis zochten, maar toen Zoon kwam en het de hoogste tijd werd voor een nest om het mannetje in te leggen, bleek dit een goede tijdelijke oplossing. En voor hoe lang, dat zouden we dan wel weer zien.

Inmiddels wonen we hier alweer ruim een jaar. Ik pak Zoon warm in, zet hem in de buggy en ga de deur uit. Ik steek het kerkplein over, sla een weggetje in en sta meteen midden in de weilanden. De eerste boerderij aan de linkerkant, aan de rand van het dorp, is een biologische rundveehouderij met een eigen zuivelbedrijf en -op vrijdagmiddagen- een klein winkeltje. We kopen er melk, smakelijke kaas en heerlijk romige volle yoghurt. Op het erf staat een gans, er lopen (niet-aaibare) boerderijpoezen en tot Zoons grote en ongebreidelde vreugde zijn er koeien. We kenden ze al van het oversteken op de weg, van het loeien in de wei en van het eindeloos zwaaien en wijzen (van ons dus, niet van die koeien) maar nu dus ook van veel dichterbij, op de vrijdagmiddag. Van door de staldeur naar binnen gluren, waar de kalfjes in het stro liggen, en van de diepe, zware, doordringende geur van de warmte van de stal. Boeoeoeoeoeh! Zoon krijgt een blokje kaas, ik kijk nog even bij de kistjes van het biologische groenteabonnement en dan wandelen we terug. Langs de gans, gakgakgak.

Op woensdagavond rol ik mijn matje op en fiets ik even naar yoga. Gewoon hier in het dorp. Yoga stond op mijn verlanglijstje en ik hoefde er tot mijn verrassing niet voor naar de stad.

Zoon gaat aan het einde van onze straat twee ochtenden in de week naar een betrouwbare en liefdevolle gastouder, onze buren zijn doorgestreept van het burenlijstje en op het vriendenlijstje beland, de andere buren brengen me aardbeienplantjes en rijpe groene pruimen uit hun tuin, de kassajuffrouw zwaait als we de supermarkt binnenkomen en overhandigt me de boodschappen die ik de vorige dag bij de kassa had laten liggen. Ik heb een hardlooproute, een wandelrondje en een heimelijk verbond met de rivier vlakbij en de polder om ons heen.

Ik woon hier nu een jaar en ik ben per ongeluk volledig geïntegreerd.

40

Voor de boerderij, zie Zuivelboerderij Groenhouten.

Advertenties

4 thoughts on “Dorpsintegratie

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s