Home

Als mijn moeder hier een paar dagen is, uit Groningen, gaat mijn zoon glimmen. Van pret en gezelligheid. En ik ga zuchten, van ontspanning. Want terwijl zij met Zoon ontbijt, hebben Man en ik ineens een knuffelhalfuurtje in bed. En als zij met de duploblokjes op het kleed gaat zitten, kan ik een uurtje lummelen. Aan het einde van de middag vermaakt ze een vermoeide dreumes met boekjes en rozijntjes, zodat ik ongestoord kan koken. En misschien wel het belangrijkste: elke keer als mijn moeder komt, gaan we lunchen in Oortjeshekken. (En ik ben een sucker voor uit lunchen.) En daarna wandelen bij de Bisonbaai. Met bulderende wind, vandaag, en een Zoon die daarvan gaat kraaien en wijzen. Waarop hij probeert de baai in te rennen.

Advertenties

3 thoughts on “Knuffelen, lummelen en de lunch

  1. Pingback: Op de grond liggen kwijlen | haal adem. glimlach.

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s