Home

Wij waren op Vlieland. In de auto stappen en naar de haven rijden is een goed begin en in de veerbootterminal wachten op het inschepen geeft ook al een echt vakantiegevoel. Maar liefhebbers van de Waddeneilanden zullen dit herkennen: pas als de boot je los heeft gemaakt van het vasteland ben je ook los van je beslommeringen. Dan bestaan je dagelijkse leven en alle razende gedachten nog wel, maar plagen ze je niet meer. Dan is er ruimte om je heen, en wat meer licht. Dan wordt ‘daar’ enkel ‘toen’ en ‘hier’ alleen nog ‘nu’ en kun je nergens anders meer zijn. En mij gebeurt het dan al jaren en jaren dat als de loopplank neergelaten wordt in de haven van Vlieland en de geur van het Wad met de eerste flard Waddenwind in mijn gezicht geblazen wordt, het me als vlinders door m’n lijf schiet dat ik er weer ben. Hier, nu, en nergens anders. In de zintuigen en het lichaam. Met een paar dagen gras en zilte wind voor de boeg, met dat land dat mij zo grondt en die lucht die mij zo zuivert. Dus zo stapte ik van de veerboot op de loopplank, knipperend tegen het verblindende zonlicht op het Wad, en fluisterde tegen het blonde bolletje van mijn zoon: ‘Kijk maar goed, kind. Hier zul je nog heel, heel vaak van de boot stappen. Welkom op Vlieland.’

Hier en nergens anders

Advertenties

8 thoughts on “Vlieland

  1. Dymph! Wat schrijf je mooi
    en hoe herkenbaar dit eilandgevoel (voor mij mbt Ameland en Schier).
    Ik ga met plezier je blogjes volgen.
    Lfs,
    Sanne

reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s